لا لا لا لا لا لا لا لا بخواب دنيا خسيسه

واسه کمتر کسي خوب مي نويسه

يکي لب هاش هميشه غرق خنده ست

يکي پلکاش تو خوابم خيسه خيسه

زیبا رو بنویسم .

دیشب  داداشو زیبا با هم  دعواشون میشه  البته  اینجور که  من فهمیدم

دیدم داداشم بعد حرف  زدن  با زیبا  اومد تو سالن  داداشم  بیماری  قلبی داره  در

ضمن یه  بارم  تصادف  کرد و یه مدت تو کما  بود .خلاصه  من  بیدار بودم  حدودا

ساعت ۴ صبح  بود  یه  صدای داد  شنیدم  که  گفت بهم  پرهام   دویدم  سمت 

داداش  دیدم دادش رو رمینه داره  به  سختی  نفس  میکشه  زیبا یه  عکس  بهش 

داده  بود  اونو  رو  سینه  اش  بودو   آروم  اشکش  میومد پایین گفت داداش  دیگه 

حوابمو نداد حول  شدم دویدم  سمت  اتاق  مامان و بابا   بابامو  صدا  زدم  اومد

بیرنو  .آره داداشم  سکته  کرده  الان که دارم  براتون  می  نویسم از  پیشش  اومدم 

میخوام فقط  بگم  به  هیچکی اعتماد نکنید هیچکی  داداشم  داره  میمیره   دکتر

غینی ازش  قطع امید کرده  خواستم  بدونید  این  عشق  که  اینقد زیبا بود آخرش

چب شد  سرتونو  درد  نیارم  واسه داداشم  دعا کنید خوب  شه گره  از  کارش  وا 

شه  هر  چند دیگه  بعید میدونم  امید داشته  باشه

از  همه  شما  دوستان  طلب  دعا  میکنم  واسه  داداشم 

اندازه تمام  اشکای

که به پای عکسات  زیختم 

دوست دارم

اندازه تمام اشکای

 که  توی  نبودنت به پای

عکست ریختم

دوست دارم 

من به  تک ستاره  قلبم

تو مینازم

تمام نازت را به جانم میخرم

زیبای  دوست داشتنی  من

هر چی عشق تو دنیا من میخواستم مال ما شه

اما تو هیچ وقت نذاشتی بین مون غصه نباشه

فکر میکردم با یه بوسه با تو هم خونه میمونم

نمیدونستم نمیشه آخه بی تو نمیتونم

گله میکنم من از تو از تو که این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمی فهمی

گوش کن،

وزش بی رحم تنهایی را

در شهر وجود پر افسوسم،می شنوی؟

من غریبانه،

در این ظلمت،
صدا می کنم تو را

نامت،

پژواک من در این تنهایی و تاریکی است

ای سراپایت سبز!

دست هایت را چون خاطره ای سوزان

در دستان عاشق من بگذار

تا شاید دمی،
جسم فسرده ام

با دستان گرمی بخش یاری چون تو

آرامش گمشده اش را باز جوید

منتظرت می مانم

به امید صدا و دستان گرمت

تا بیایی خرامان

و پایان بخشی

شب تاریک مرا.

چه غريبانه ميگريست

آن شب بي تو

 تکه ابري که سکوت وجودم رو فهميد

 و چه غريبانه خنديدم

 آن روز که بي تو

 مرگم را فهميد